Traballar coma chineses
Se o pasado escravista puxo de moda a expresión "traballar como negros", o presente capitalista impoñerá en todo o mundo a expresión traballar como chineses", pois todo apunta a que ese será o destino da clase traballadora. Cando se empezou a falar da globalización, eu, inxenuo de min, pensei: por fin o mundo vaise democratizar, os dereitos que gozamos en Occidente vanse estender. Pero estaba equivocado. As inhumanas condicións nas que traballan moitos cidadáns chineses e doutros países emerxentes se están a impoñer, pouco a pouco, en Occidente. Esta é a consecuencia dun capitalismo voraz e insaciable que arrasa recursos, contamina o planeta e mingua a xustiza social. É a nova realidade que os cidadáns empezamos a aceptar resignados. Este é o desolador panorama que a esquerda progresista acepta acovardada permitindo que o diñeiro marque os nosos destinos.

 

'Recortaman'
Un novo esforzado superheroe péndese sobre a crise, o seu nome é Recortaman. Sen vacilar, co seu machado presupostario en man, recorta o que outros malgastaron sen vacilar; sen importarlle as consecuencias, o mesmo recorta a penicilina dun hospital de Cádiz que as desorbitadas dietas dun alcalde de Terrassa. Mesmo chega ata os soldos dos sinistros doutores do mal que causaron a grande ameaza da crise, isto é, os especuladores. Si, nada se resiste a este obstinado heroe. Vémolo reunido cos líderes mundiais brandindo o seu machado polo tanto recortar en gasto social. Pero nas rúas empezan a sospeitar que este superheroe non defende o interese dos asalariados, senón os dos seus supostos inimigos. Unha nova ameaza péndese sobre a vella Europa: a vella mentira materializada na lei do embudo.
Proximamente nas súas pantallas.

Exportar a sanidade madrileña ao resto de autonomías
Témome moito que a sanidade pública de todo o Estado vai sufrir o estrangulamento lento, pero sen piedade, que está a aplicar a sanidade madrileña. Non coñezo a ninguén que poña en cuestión a profesionalidade dos nosos médicos e persoal sanitario, senón todo o contrario. Son sufridores sen enfermidade clínica. O que está a suceder é aínda máis perverso: estanse a limitar camas, material sanitario, formación en especialidades emerxentes (e iso que estamos á cabeza en transplantes de órganos), seguridade no emprego, inquietude cara á resolución dos contratos do persoal interino, mobilidade funcional e xeográfica, redución das probas para facer un diagnóstico e de estanza hospitalaria, murmurios nos corredores entre médicos e enfermeiras. En voz baixa, expresión preocupada. Encóllense de ombros e cada un ao seu. Falan desas tesoiras perversas de quen ten un folio enteiro de papel e só se quere quedar cun anaquiño da folla. Vai recortando pouquiño a pouco, vai servindo a morte sorbiño a sorbiño, ante a mirada atónita dos familiares e indignada do noso persoal sanitario. Porque eles si saben. Os culpables de utilizar as tesoiras son os xerentes nomeados pola Consellaría respectiva da comunidade autónoma, que é quen lles dá as tesoiras. Grazas aos votantes neoliberais.

Os 'benditos' recortes en Italia e no Estado español
Nun xa descarado golpe de Estado, o poder económico puxo á fronte do Goberno italiano a un lacaio aínda máis dócil que o anterior, que -entre bágoas e suspiros- multiplica os recortes aos pobres. Pero a este esqueceuse recortar os privilexios da Igrexa. É o seu xusto pagamento por bendicir os recortes... aos demais, porque a pobreza lles levará antes e mellor ao ceo.
E en España? Tamén moi ben, grazas. Mesmo mellor. Os "representantes de Xesús" non só non seguen o seu mandato de non atesourar riquezas, senón que, cegados polo seu interese, non teñen nin a astuta prudencia doutros grandes propietarios que piden que nesta crise súbanselles os impostos para non matar de fame a galiña dos ovos de ouro, o pobo. Estes "vivos" saben latín e aproveitan os novos privilexios arrancados aos últimos gobernos para engadir miles de propiedades comunais ao seu xa incalculable patrimonio, axudándonos así caritativamente aos pobres españois a ir antes ao ceo que os italianos.