E é que o próximo acordo social se podería pechar de pé, pois nin tempo lles van dar para quitar o abrigo. A reforma laboral é "urxente", e Rajoy deixaralles só uns días. E se á volta do nadal non se entenderon, o goberno gobernará.
 
A segunda sorpresa, se aceptan participar nesa negociación expresa, pode ser a de encontrarse sobre a mesa a reforma xa redactada, a falta só de estampar a sinatura. Porque todo apunta a que a reforma está máis que decidida, e que Rajoy se limita a cumprir o trámite do diálogo social, por se ten sorte e os axentes sociais lle salvan a cara na súa primeira dificultade como presidente, e de paso regálanlle a primeira foto do álbum.
 
Aínda que talvez deixen os sindicatos retocar algunha frase, cambiar unha coma ou un adverbio, parece claro que os contidos están máis que decididos: desmontar a negociación colectiva para facilitar baixadas de soldos na empresa privada. Ese será o núcleo duro, aínda que logo se acompañará doutras medidas para vestir un pouco unha reforma que, para variar, irá contra os dereitos dos traballadores, pois neste país "reforma laboral" é un eufemismo que sempre quere dicir o mesmo.
 
Con estes vimbios, case se agradece a présa, que os tocamentos previos sexan rápidos e consumen canto antes, en vez de marearnos durante meses con reunións, declaracións e borradores para ao final chegar ao mesmo sitio, decidido dende o principio. Se nos van reformar, fágannolo xa e sen anestesia, e así podemos empezar xa a protestar ou a lambernos as feridas. Porque se os mercados, Europa e os empresarios non poden esperar un minuto, tampouco os traballadores temos humor para que nos teñan semanas ou meses de intriga, se xa sabemos o final da película: o morto somos nós.