Os xigantes bancarios achegaron xa a súa propia solución: repartirse o mercado e quedar en poxa ou a prezo de saldo coas entidades máis tocadas. Se o Executivo de Mariano Rajoy optase por esta vía, en España quedarán menos de dez entidades. Todo pasa pola constitución dun banco malo.
 
Activos problemáticos
 
¿Que é un banco malo? O atragantamiento dos activos tóxicos procedentes do ladrillo e as esixencias de capital provocaron unha crise sen precedentes. O futuro presidente do Goberno, sopesa a creación dun banco malo, onde se depositarían eses activos problemáticos.
 
Saídas
 
¿Que opcións ten Rajoy? Dous. Primeira: usar ese banco malo para que as entidades con graves problemas depositen alí estes activos e, unha vez saneadas, serían dixeridas polas entidades teoricamente máis solventes. Segunda: o banco malo faríase cargo dos activos tóxicos, pondo a salvagarda as institucións saneadas, que desenvolverían os seus proxectos.
 
Mellor vía
 
¿Cal será a opción elixida?
 
A primeira xeraría un oligopolio. Repartiríanse en mercado, onde marcarían o prezo dos seus servizos, e a obtención de beneficios sería máis fácil. A segunda daría lugar a maior competencia, o que redundaría en beneficio dos consumidores, tanto empresas como familias. As entidades estarían moito máis apegadas ao territorio e non tan «preocupadas» dos problemas das grandes capitais, como Madrid e Barcelona, onde a maioría terían as súas sedes. A primeira opción deféndea a gran banca, representada por Miguel Martín, presidente da Asociación Española de Banca. Hai uns días manifestou que o diñeiro público ten que servir para «axudar a reestruturarse ao conxunto do sistema» e a xerar «novas unidades de negocio». O que en román paladino significa comprar barato e integrar nas superestructuras bancarias.
 
A segunda opción deféndena entidades que tiveron as súas raíces nas antigas caixas. É o posicionamento de parte dos membros da CECA. Hoxe esta confederación presídea Isidro Fainé, que á súa vez é o principal representante da Caixa catalá. Estaría por ver se a súa opinión non estaría máis en liña coa do BBVA e o Santander.
 
Fortes
 
¿Cales considéranse entidades fortes no sistema? BBVA, Santander, A Caixa, Kutxabank, Unicaja, Ibercaja, Sabadell e Popular.
 
Débiles
 
¿E as menos fortes? Catalunya Caixa e Unimm, ás que habería que sumar as que agora están pendentes de adxudicación: a CAM e o Banco de Valencia. No entanto, insístese no cambio positivo na xestión de Catalunya Caixa.
 
Galicia
 
¿En que grupo estaría Novagalicia Banco? Os analistas recordan que é unha institución que recibiu axudas públicas. Precisan ao mesmo tempo que ten un proxecto propio, e en todo o sector levantáronse grandes expectativas por saber se José María Castellano é capaz de atopar investidores tanto nacionais como internacionais. Sería a primeira vez desde que comezou a crise que entraría diñeiro en España. Xa hai empresarios galegos dispostos a entrar en decembro no proxecto; en marzo trabállase coa entrada de capital mexicano. No entanto, no debuxo que os grandes fan do mapa financeiro español, Novagalicia é unha gran peza a capturar. Entre os interesados, A Caixa catalá.
 
Reestruturación
 
¿Que pasaría con Bankia? A entidade que preside Rodrigo Rato volve ser clave na reestruturación do sistema financeiro nacional. Algúns expertos consideran que se se crea un banco malo, Bankia podería desfacerse dos seus activos tóxicos e, posteriormente, adxudicarlla a un dos grandes bancos. O que mellor situado estaría sería o BBVA. No SIP de Bankia atópase tamén Bancaja, que como a CAM, sufriu os efectos do ladrillazo. «Que Bankia deixe caer ao Banco de Valencia é sintomático. Un grupo forte non deixaría que iso ocorrese», explican no sector.
 
Débiles
 
¿Neste proceso o Banco de España tería algo que dicir? Si. No entanto o cen por cento das decisións a adoptar son políticas. Co novo Goberno de Rajoy é máis que probable que haxa cambios substanciais no Banco de España. O seu gobernador, Fernández Ordóñez, cumpre mandato en xullo e, aínda que non repetirá no cargo, as súas opinións serán importantes, xa que estes meses son vitais nunha economía co crédito estrangulado.