Cospedal advirte
Na última semana de campaña, María Dolores de Cospedal dixo en Ceuta: "Algúns, os que non se queixaron nunca ata agora, van protestar moito cando o Goberno diga todo o que hai que facer para sacar o país adiante, pero a maioría dos españois vainos entender". Queixáronse profesores, médicos e enfermeiras, funcionarios en xeral, pensionistas, dependentes, xubilados, estudantes, mozos no paro, o 15-M e un longo etcétera. Os que non chiaron ata o momento son os que teñen as súas fortunas en paraísos fiscais, a banca, os especuladores financeiros, os que defraudan ao fisco, os altos directivos das empresas públicas e privadas que perciben soldos e pensións de calafrío. Se crese a Cospedal e todos estes protestasen pola política de Rajoy sumaríame ao cambio agora mesmo, pero tal cousa requiriría un acto de fe de tal envergadura que está fóra do meu alcance.

Indesexables mercados
Como chegamos ao extremo de que os titulares dos informativos os encabece a Bolsa coma se os cidadáns tivésemos en accións o noso capital humano? Como esa numerosa minoría nos arrastrou ao 95% dos habitantes deste mundo ao medo, a inestabilidade, o empobrecemento? Como esa inmensa maioría non foi capaz aínda de sublevarse e facer táboa rasa e levar ante os tribunais aos responsables da situación, esixíndolles que devolvan o roubado, á vez que lles priva da liberdade, tan mal administrada? Agora, evolucionados, haberemos de envexar o que acontecía na novela Los santos inocentes do falecido Miguel Delibes? Aquela marquesa, con 5.000 hectáreas e un pazo, e todo o servizo bicándolle a man pola moeda que lles daba "xenerosamente"... Polo menos aqueles gozaban a limpidez do aire que respiraban, pois ata isto nos roubaron.

Como estamos oito anos despois do 'Prestige'
Nestes días cúmprense oito anos da maior catástrofe ecolóxica da historia de España. En novembro de 2003, Aznar era presidente do Goberno; Álvarez-Cascos, ministro de Fomento; e Rajoy, vicepresidente. Foi Álvarez-Cascos quen decidiu -contra o criterio dos técnicos- afastar o barco o máis posible da costa, o que contribuíu a que o seu casco se partise en dous. Rajoy coordinaba o gabinete de crise e díxonos aos españois que do pecio saían uns "hilillos de plastilina". Eran millóns de litros de chapapote que inundaban a costa cantábrica dende Finisterre ata o golfo de Biscaia. Mentres, miles de voluntarios acudían a limpar as praias coas súas propias mans. Non obstante, Aznar non visitou a costa ata pasado máis dun mes, coa escusa de non molestar aos voluntarios que alí estaban a traballar.
Oito anos despois, Aznar faise millonario dando conferencias polo mundo, Cascos é presidente de Asturias (afectada polo chapapote de entón) e Rajoy vai camiño de converterse en presidente do Goberno. Non me dirán que non é agradecida a política en España. Sobre todo para a dereita.