Logo de dous anos de traballos, rectificacións sobre a marcha nos planos, e unha localización que non era do gusto de todos -as instalacións están na zona máis alta do centro urbano- a piscina abría as súas portas o 17 de maio. Iso si, o seu uso e goce durou apenas un mes, porque o goberno resultante das eleccións municipais decidiu pechar o vaso axiña que expirou o contrato coa concesionaria. E ata agora.
 
Como un partido de baloncesto que se dirime cunha canastra no último segundo tras a disputa de dúas prórrogas. Así se pode cualificar todo o sucedido con este recinto. Desde o inicio, o proxecto levantou bochas entre as forzas políticas, sobre se era, ou non, un emprazamento idóneo situar o recinto nunha zona que necesitaría un sistema de bombeo para captar auga. Ademais, un erro nos planos obrigou a recortar as dimensións do vaso, que pasou de ter 7,5 metros de ancho aos 6,30 actuais. O anterior equipo de goberno deuse de bruzos co Arcebispado, que se negou a ceder os terreos cos que construír os accesos ao recinto acuático, un problema que aínda segue sen resolverse.
 
Outro dos puntos quentes é o da viabilidade económica do proxecto. E é que era necesario que se abonasen cada mes 1.100 veciños para cadrar números nunha localidade que ten censadas a 6.102 persoas. É dicir, terían que estar dadas de alta 18 de cada cen malpicáns para que a concesionaria obtivese a rendibilidade esperada.
 
Pero a gran polémica ao redor da piscina xurdiu en abril. O equipo de goberno de José Ramón Varela Rei levou a pleno a aprobación definitiva do regulamento da piscina. A oposición, maioritaria entón (Independentes por Malpica, AVE, PP e AIM), tombou a proposta. Con todo, o entón rexedor anunciaba, nun mitin celebrado en Mens, que o vaso se inauguraría o 17 de maio.