07/11/2011
CUTUDC / Novidades
ACTUALIDADE
Chámanlle democracia e é unha ditadura
Os medios de comunicación afirman que o anuncio de que o goberno grego podería convocar un referendo para decidir se Grecia aproba o segundo plan de “axuda” fixo caer as bolsas e que constitúe unha ameaza para a estabilidade da economía europea. O primeiro que sorprende é que se lle teña medo a que o pobo decida se quere ou non unha “axuda” cando se atopa nunha situación tan difícil.
Non será que os medios saben perfectamente
que en realidade non se trata de axudar senón de
dar unha volta máis á soga que os poderes
financeiros puxeron no pescozo do pobo para salvar,
un pouco máis e de novo, aos bancos acredores de
Grecia a costa do sacrificio da poboación? Seica ía
ter problemas o pobo grego para recibir axudas se
de verdade fóseno? E por que temen que se produza
esta expresión de democracia se sabemos
perfectamente que as economías van mellor canta
máis democracia haxa? Non din que o que buscan é
melloralas?
A verdade é que esta reacción dos medios mostra
unha vez máis o medo atroz á vontade popular que
teñen os chamados mercados, os grandes financeiros,
os bancos, as grandes corporacións e a clase
política corrupta que renunciou ao seu poder
representativo para axudarlles a manter os seus
privilexios. Teñen medo á decisión do pobo porque
son incompatibles coa democracia ata por moi débil
e tamizada que esta sexa. Non queren deixar que o
pobo pronúnciese porque teñen a seguridade de que o
que fan é o contrario do que quere a xente.
En España, por exemplo, as enquisas mostran que a
inmensa maioría da sociedade non quere que se siga
dando diñeiro público aos bancos e, con todo, os
líderes políticos - díxoo recentemente Rajoy-
afirman continuamente que iso é imprescindible. A
súa vergoñosa servidume aos poderes financeiros
lévalles a presentar como ineludible o que só é
necesario para os bancos e as grandes empresas que
destrúen emprego, a outras medianas e pequenas
empresas e riqueza produtiva. O rexeitamento
continuado a que a cidadanía exprese claramente as
súas preferencias e a imposibilidade de que esta
decida o que se fai ou non coa economía significan
nin máis nin menos que vivimos nunha ditadura. Así
de simple e así de sinxelo.
Onde está a democracia se non podemos facer que os
asuntos económicos, que á fin e ao cabo son os que
nos proporcionan benestar e satisfacción persoal,
resólvanse segundo a vontade da maioría? Como se
pode dicir que hai democracia se os gobernos non
gobernan para o pobo senón que son gobernados polas
finanzas contra o pobo, como estamos vendo día a
día?
A continua imposición de políticas por parte de ?os
mercados?, o feito evidente de que os gobernos
representativos se pregan ás súas preferencias e
ditados, a continua aceptación da vontade dos
financeiros e banqueiros grazas ao poder político,
económico e mediático que acumularon á marxe das
institucións democráticas mostra inequivocamente
que vivimos baixo unha auténtica ditadura. Hai que
dicilo claramente.
Unha democracia que se desvanece cando se trata de
gobernar o diñeiro e a economía non é unha
democracia de verdade. Chámano democracia pero é
unha ditadura. E non temos por que aceptar
pasivamente todo isto que está pasando. Cando un
pobo está sometido a un poder ditatorial ten todo o
dereito a rebelarse e a tratar de destruílo. É
máis, eu creo que o indigno é non intentar acabar
con el.
Quen somos | Contacto | Axuda
cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript