Perplexidade
O cidadán normal sente perplexidade ante a orientación favorable das enquisas cara a unha formación política -o PP- trufada de corruptos, depredadora das economías onde goberna e aniquiladora dos servizos públicos en educación e sanidade e que -se faltaba algo- aínda está por condenar o xenocidio franquista, cando non fai exhibición. Todo iso cun líder sen carisma -Rajoy-, un presidente de honra cómplice da ditadura -Fraga- e un ex que se comporta como un pirómano cada vez que abre a boca -Aznar-.
E é que pode que se esqueza que a clientela dos conservadores
-herdada directamente do franquismo- élles de todo adicta -a inquebrantable adhesión, xa se sabe- e vótanlles e votarán sistematicamente, por máis impresentables que se mostren. Sinxelamente son os "seus". Mal presaxio e peor futuro cunha democracia como a nosa.

Neoxerga económica para iniciados
Débeda soberana, recapitalización, financiarización, derivados, activos tóxicos, hedge funds, quita, deflación, estanflación, brokers, rating, credit default swaps (CDS), high frequency trading (HFT), joint ventures, reset, subprimes, fusión fría, etc. Este léxico cargado de anglicismos técnicos rodéanos e atorda por todas as partes e a todas as horas, crea unha espesa trama semántica tan escura e inescrutable para non iniciados que calquera cidadán que queira entender os elementos esenciais desta crise e do leviatánico capitalismo corrosivo que nos golpea tería que cursar un máster intensivo de economía política e financeira. Non estaría de máis que, xa dende os xardíns de infancia e logo no resto do currículo do sistema educativo, se empezasen, de forma lúdica e gradual, a impartir os coñecementos ad hoc para desentrañar este neolenguaje que xa se manexa con desenvoltura e ebrio frenesí. Tantas escolas de negocios converten ao estado español no paraíso das futuras quenllas empresariais e financeiras. Nestes tres últimos anos aprendemos á forza máis economía que nos 20 séculos anteriores. Con tanto experto o estado español achará, sen dúbida, a curto prazo a súa anhelada terra de promisión.

A pescada que se morde a cola
Moody's, Fitch ou Estándar & Poor's pasaron en pouco tempo de ser uns perfectos descoñecidos a ser o inimigo público número un das economías nacionais.
Nos pobos, aínda que non entendamos moito de economía, sabemos ben o que é o "medo ao que dirán", que á fin e ao cabo é o que representan estas axencias.
A última rebaixa da cualificación á débeda española apunta que "España segue sendo vulnerable á tensión dos mercados".
Naturalmente, e algo terán que ver niso as sucesivas rebaixas da cualificación da débeda que anuncian estas mesmas axencias de rating.
Estas cualificacións son uns indicadores para que os especuladores saiban ata onde poden tensar a corda.