A institución advirte de que estes efectos ven amplificados pola existencia dunha rede de institucións financeiras "altamente interconectadas e apalancadas". "Cando se inclúen as exposicións interbancarias fronte aos mesmos países, a magnitude do contaxio aumenta en aproximadamente a metade", engade.
 
Segundo os cálculos do FMI, os efectos secundarios da exposición dos bancos europeos á débeda soberana grega, o "epicentro" desta crise, ascenderon até case 60.000 millóns de euros, mentres que o contaxio da situación a Portugal e Irlanda supuxo 20.000 millóns euros para as entidades europeas.
 
Pola súa banda, a presión dos mercados sobre Bélxica, Italia e España elevou a cantidade do impacto que ten a crise de débeda soberana nos bancos europeos até os 200.000 millóns de euros.
 
Así mesmo, se se engaden as exposicións a outras entidades financeiras euros, nas que os prezos dos activos se ha depreciado de forma paralela ao incremento das preocupacións soberanas, os efectos totais estimados alcanzarían os 300.000 millóns de euros."Aínda que estas cifras baséanse en avaliacións do mercado sobre o risco de crédito, o que pode reflectir un certo grao de desviación, os problemas subxacentes que pon de relevo son reais", agrega.
 
O FMI pide ao Estado española que “busque” máis axustes para “cumprir obxectivos”
 
Máis medidas de axuste. O Fondo Monetario Internacional (FMI), que acaba de facer público o seu informe de Perspectiva Económica Mundial, non se atreve esta vez a dicir cales. As últimas propostas que fixo foi a supresión de empregados públicos, o recorte nos salarios dos funcionarios ou a subida do IVE. Agora non. O Fondo considera que, aínda que o groso dos países europeos atopou a maneira de axustar as súas contas, o estado español aínda ten que “atopar” as medidas que lle permitan “cumprir os obxectivos” marcados. Isto é, rebaixar o déficit ao 3% do PIB e os niveis de débeda antes de 2013 e 2015, respectivamente. Plans que implican xa un recorte do gasto público e que restará potencial á hora de compensar a caída do investimento privado.
 
Aquí é onde entra o emprego, onde o FMI non se mete. No seu cadro de previsións macroeconómicas, a institución que dirixe Christine Lagarde mantén as mesmas cocientes para o estado. Segundo as súas análises, o PIB español crecerá un 0,8% este ano, por baixo das previsións do Goberno. O Fondo revisou á baixa o seu prognóstico para o ano 2012, ao estimar agora que o PIB estatal avanzará un 1,1%. Son cinco décimas menos do que difundiu no seu anterior cadro de previsións, de fai escasos tres meses. Un desgaste pronunciado que, de producirse, non despexará o camiño para a creación de emprego.
 
Se o FMI o reclama os lacaios cumprirán os ditames con dilixencia.