Xa verán o que tardan en saír os habituais mamporreros sinalando a irresponsabilidade dos docentes, o dano á educación o atraso dos alumnos as incomodidades para as familias, a ver se conseguen fracturar a comunidade educativa, pois a estratexia sempre é a mesma: divide e vencerás, e para iso o mesmo serve machucar coa campaña mediática como buscar a división sindical, e por suposto lograr o rexeitamento dos cidadáns afectados, xa sexan viaxeiros de Metro ou, neste caso, pais e alumnos.
 
Non obstante, debería acontecer o contrario: que a comunidade educativa se unise en defensa dos profesores, porque en realidade non estamos a falar das súas condicións laborais, non só, senón do sistema educativo que queremos. E ninguén que coñeza minimamente como están hoxe os centros pode crer que o ensino non se resentirá, ou que, mesmo como sostén Aguirre, vai estar mellor que nunca.
 
Ademais de defender o ensino público, debemos ver o conflito como unha trincheira que, se non a defendemos ben, facilitará outros ataques: se se saen coa súa con estes primeiros recortes en educación, despois virán máis, e logo en sanidade (que xa empezaron en Cataluña) e en calquera gasto social.
 
Así que xa saben: o que nos prexudica aos pais non é a folga, senón as medidas que deterioran a educación. E contra esta ofensiva, os profesores sós non poden, necesitan que todos esteamos detrás, ao seu lado, non en fronte, como pretenden algúns. 

Isaac Rosa